Hallo Mensen van De Oud-Utrechter. Het artikel "De Lombok Boys en de Lombokstraat" was leuk, want daar staat een foto bij met daarop juffrouw Van Veen van de Breukelaarschool - school, afd. Kleuterschool. Leuk artikel van Arie Flantua, die heb ik nog gebeld en een naam genoemd van de juffrouw met de stippeljurk, volgens mij heette ze Willemsen.

Ik heb nog een foto van juffrouw van Veen met meisje Dijkman van 1932. Onze zoon, Wim van Kuik (1962), heeft ook nog bij haar op school gezeten in 1966.

In die tijd voeren er dagelijks veel schepen langs; bakken met afval die getrokken werden door een sleepboot in de richting van de stad, naar het Vaaltterrein en leeg terug. Of was het andersom? En waar gingen ze dan heen?

Ik had enige opmerkingen of aanvullingen gericht op het artikel over uierboord, kutjies en appelgebraai in de vorige De Oud-Utrechter. Op de geplaatste foto is mijn overgrootmoeder, genaamd vrouw Grada van Putten (zij is gehuwd geweest met wijlen Jan van Putten).

Enige tijd geleden stond in De Oud-Utrechter dat de heer Henk de Nijs sr. bij worstelverenging Olympia zou hebben gezeten, dat moet de Halter zijn. Hij woonde op de Lange Nieuwstraat.
Henk de Nijs bezat de sleutel van de Kaaszolder welke ook op de Lange Nieuwstraat 71c gevestigd was en waar De Halter toendertijd worstelde. En i.p.v. van de deur met nummer 71c die er nu is, was daar de Elleboogsteeg die je in moest gaan om bij de Kaaszolder te kunnen komen die toebehoorde aan kaashandelaar De Graaf uit de Korte Smeestraat.
In De Oud-Utrechter van dinsdag 7 februari staat dat de Halter in de Bollenhofsestraat 102 heeft geworsteld en dat op initiatief van de huidige eigenaars van dat gebouw de belettering boven de ingang is gerestaureerd.
Maar voordat De Halter daar dus worstelde zaten zij op de Lange Nieuwstraat en moest de sleutel worden op gehaald bij Henk de Nijs voor er geworsteld kon worden, hij woonde wat verderop op nummer 81.
Daarna heeft de Halter nog op Leidseweg geworsteld in een noodgebouw en momenteel zit De Halter in de Oude Veiling aan de Heycopplein 5 te Utrecht (nabij de Croeselaan) waarvan de oude voorgevel bewaard is gebleven met daarachter een kompleet nieuw gebouw.
Antoine
 

 Herinnering aan de Lombokstraat van 1943 tot 1965 deel 4. De rijpot.
Mijn ouders kwamen oorspronkelijk uit wijk C. Daar had men al een rijpot. Een rijpot bestond er uit dat de mannen en vrouwen die er lid van waren één maal per jaar met een bus een dagje uit gingen.

Rijpot uit de Willemstraat op 7 augustus 1947

  Herinneringen aan de Lombokstraat van 1943 tot 1965 deel 3. Het straatfeest.
Op 16 augustus 1943 ben ik in de Lombokstraat 15-bis geboren. Vanaf dat ik mij kan herinneren hebben we in de Lombokstraat jaarlijks in augustus straatfeest gehad. Daaraan hebben we meegedaan tot mijn ouders in 1972 zijn verhuisd naar het Smaragdplein.

De optocht door de straat met het bestuur voorop, 22 augustus 1953.

 In De Oud-Utrechter nummer 3 van 2012 staan herinneringen van Arie Flantua aan de Lombokstraat. Hier het vervolg:

Herinneringen aan de Lombokstraat van 1943 tot 1965 deel 2: de bewoners.
Vanaf mijn geboorte in 1943 tot 1965 heb ik in de Lombokstraat gewoond. In die tijd was het zo dat je alle bewoners in de straat bij naam en toenaam kende. Tegenwoordig weet ik amper wie 50 meter bij mij vandaan woont.

Door m’n verhaal in De Oud-Utrechter over mijn schooltijd in Tuindorp en het spelen met m’n vriendinnetjes Rietje en Beppie IJsseldijk, kreeg ik een reactie van Rietje. Ik had haar aan de telefoon en was héél blij verrast. We hebben gelijk afgesproken samen met haar zus Bep.
Het was reuze spannend om elkaar na 55 jaar weer te zien. Hoe zagen ze er uit. En konden ze mij nog? Nou gelijk toen ze uit de auto stapte was er herkenning. Wat hebben wij een geweldige dag gehad, veel herinneringen opgehaald. Heel veel gelachen. We waren ineens weer die meiden van vroeger. Wat een verhaal in De Oud-Utrechter al niet teweeg kan brengen.
De drie vriendinnen Rita, Ria, Bep op een leuke foto van de toch wel spannende dag.

Ria van Nijnatten-Baljet
Mijdrecht

In de krant (nummer 1-2012) zag ik bij de foto van vakhandel verf- en glashandel Leijssen de tekst: Etalagekunst, en dat kan ik van harte onderschrijven. Hij was zeker zijn tijd ver vooruit, altijd heel speciaal en een vakman, een van de eersten die verf op kleur mengde.

Toen ik het artikel over de Olympia-bioscoop las (De Oud-Utrechter nummer 1-2012) kwamen er wat herinneringen boven drijven. Mijn vader heeft in de Olympia, ik dacht van 1960 tot 1963, er het weekend gewerkt om wat bij te verdienen. Als kind ging ik er voor die tijd met vriendjes al heen op de zondagmiddag omdat er veel Tarzan-films gedraaid werden. Dat was rond 1955.

Een aantal telefonische contacten heb ik gehad over het stukje met als kop: DANSEN OP DOODSHOOFDEN (27 december 2011). Mensen die in de buurt hebben gewoond hebben gebeld: ik heb lekker met hen gekletst. Maar een paar foutjes zaten toch in het stukje.
In een heb ik al aangegeven dat de genoemde straat TULPSTRAAT moet zijn: SCHUTSTRAAT. Ook is mij duidelijk geworden dat de TROOSTSTRAAT moet zijn PROOSTSTRAAT. En mijn grootouders hebben niet gewoond in de ANJELIERSTRAAT 27 maar in de ANJELIERSTRAAT 31 bis. Dat huis is er niet meer.

Ik las in De Oud-Utrechter nr. 22 een stukje van Irene de Keijzer-Linssen en dacht: “Ik heb nog foto’s waar ze ook op staat”.
Deze twee foto’s vond ik zo leuk omdat er veel meisjes van die tijd opstaan.
Op foto 1 sta ik, Ineke Vroon, achter in het midden. Voor mij staat mijn zusje Sjaan en ernaast Ineke Doek. Volgens mij staan Irene Linssen en Marla Sturkenboom ook op de foto. Van de rest weet ik geen naam meer.

Met plezier lees ik De Oud-Utrechter die ik af en toe krijg van mijn dochter die in Vianen woont. Vooral de aflevering die in hoofdzaak over de Amsterdamsestraatweg gaat had mijn bijzondere belangstelling.
Ik woonde met mijn ouders en twee zussen in de Larixstraat en kwam heel veel op de Straatweg, bijv. om boodschappen te doen bij kruidenier Eikelenboom (die van onze kerk was) en toen ik met mijn oudere zussen op de lagere Prinses Julianaschool zat, die later de School met de Bijbel werd genoemd vanwege de Duitse bezetting.

 Evora-1
Naar aanleiding van het artikel van de heer Van Scharenburg over de Amsterdamsestraatweg wil ik gaarne iets toevoegen. Ik heb jarenlang gewoond in de Oleanderstraat, dus vlak bij de Evora en volgens mij is de betekenis van de bedrijfsnaam Evora
ENERGIE VOORUIT ONDER RUSTELOZE ARBEID.

Het was deze week wederom een feest der herkenning om De Oud-Utrechter weer per post te mogen ontvangen. Het is iedere 14 dagen weer een moment om naar uit te kijken. En als leuke bijkomstigheid ging het dit keer over de plek waar mijn leven begon.

Hier een foto uit maart 1934. Het stond in een krantje dat in Utrecht werd uitgegeven. Mijn vader (Frans) is daarop met zijn bok bezig. Zijn broer Theo staat te wachten. Ze deden samen een taxibedrijf: ‘Met de Bokketax’. Zo werd dat genoemd.
Marijke
(de dochter van Frans van Rijnsoever)

 Het is al een tijdje geleden: een artikel in De Oud-Utrechter over het zwemmen in het Amsterdam-Rijnkanaal en meevaren met de schepen. Nu, in die tijd vaarde ik regelmatig langs het Kanaleneiland met het beunschip Willem uit Amsterdam met zand voor het huidige Schiphol.

 Ik wil graag even reageren op een artikel uit De Oud-Utrechter op 27 december wat geschreven is door F. Tiland uit Veenendaal. Ikzelf ben ook geboren in Wittevrouwen (Utrecht), te weten: Bollenhofsestr. 172. Van die tijd waarover hij verteld kan ik mij dat verhaal van dat neergestorte vliegtuig nog goed herinneren.

Leuk het stuk te lezen in De Oud-Utrechter van 27 december. Ja, ook ik herinner me de tijd rond Kerst in de Jaarbeurs. Ik was lid van Achilles. We speelden aan de Koningsweg achter het Velox veld.

 Ik las in het blad van 1 november een aantal artikelen over Max van Praag en onlangs was er op de tv een documentaire over Max van Praag met zijn platenwinkels. Ik heb ook iets leuks te vertellen wat ik heb meegemaakt.

In De Oud-Utrechter van dinsdag 13 december 2011 viel de tekening van Charles v.d. Broek mij ogenblikkelijk op. Maar ik kon niet geloven dat de huizen inmiddels gesloopt zouden zijn, zoals v.d. Broek meldt, en ik ben dus vanmorgen maar even gaan kijken.

 Wij kwamen in april 1940 in de Fregatstraat te wonen op nummer 84. Dit was het laatste huis, hier hield de Fregatstraat op. De huur was toen ƒ 25,00 per maand.
In de editie van 18 oktober werd gesproken over Noppie Koch, deze woonde inderdaad op de Cartesiusweg.

Bert ten Hoeve ging in zijn jeugd naar de Breukelaarschool in de Damstraat. 

Het verhaal van John Hermans in De Oud-Utrechter (nummer 25, 2011) over zijn tewerkstelling in de oorlog, lijkt bijna als twee druppels water als het verhaal van mijn vader. 

Ik heb het stuk van Henk Westbroek gelezen over de Lubro winkels (krant van 15 november). Ik ben geboren in Utrecht 1932, in de Makassarstraat 55, langs het kanaal. Ik woon al ruim 50 jaar in Brabant.

  Geachte mevrouw/mijnheer,
Met belangstelling lees ik iedere week uw blad De Oud-Utrechter en las daar een ingezonden stuk over de Van Rijn’s Mosterdfabriek.

 Naar aanleiding van het artikel ‘Brand in studentenhuis’ van dinsdag 4 oktober het volgende. Het afgebrande huis in de Jan van Scorelstraat was mijn buurhuis. Ik kwam die avond in mei 1974 om half elf thuis van mijn koor, ging eerst naar de kinderen kijken of ze rustig sliepen - zij waren destijds 18, 17 en 13 jaar oud – en alles was toen nog rustig.

 Ik zit net het stukje Getekend Utrecht (nummer 25, 13 december 2011) van Charles v/d Broek te bekijken en te lezen en daar staat dat de huizen op de tekening al een tijdje geleden afgebroken zijn. Dan moet dat gisteren gebeurd zijn want zaterdag stonden ze er nog, en dan heb ik het over de huizen met trap.

Als geboren (1924) en getogen Utrechter lees ik regelmatig met veel interesse De Oud-Utrechter. Dat heeft mij op de gedachte gebracht om een klein overzicht te schrijven over de geschiedenis van de gezellige jeugdschaakclub E.U.W.E. oftewel Eerst Uitkijken Wacht Even.

Het moet omstreeks 1939 geweest zijn, dat ik door Aneco van der Laan werd benaderd met het verzoek om me bij het schaakclubje EUWE aan te sluiten. Samen met Hein Roethof, die evenals Aneco van der Laan in de Singelstraat woonde, was hij al enige tijd bezig deze club gestalte te geven.

De Klaaskerk is voor mij, min of meer, het symbool van mijn jeugd en eigenlijk ook een héél beetje de plek, alwaar de Heere plannen beraamde voor mijn verdere leven.

In de winter van 1932 ben ik geboren in de Nicolaasstraat. Volgens overlevering, werd ik kort daarna voorzichtig in de wasteil gelegd en met mijn ouders, lopend via het Nicolaaskerkhof, meeverhuisd naar de Wijde Doelen.

Ik wil even aansluiten op het artikel van mevr. van Lamsweerde-v.d. Brink in De Oud-Utrechter van eind september. Tot mijn verbazing stond daar een foto in met een rijtje kinderen in de IJsselstraat met op de achtergrond de Zaanstraat.
 

Naar aanleiding van de column van Henk Westbroek in De Oud-Utrechter van 18 okt. heb ik nog een aanvulling op zijn verhaal verhaal over De Benekluif.