Joop Reynolds, virtuoos pianist en componist |
| Geplaatst door Administrator (admin) op Dec 28 2011 |
Joop Reynolds, virtuoos pianist en componist
Interview uit 2011, door Jan Jansen
“Een begeleider bevindt zich op de achtergrond hoe goed je ook bent”, geeft Joop Reynolds aan. “Het gaat altijd om de artiest. Maar een begeleider is in wel hoge mate bepalend voor de sfeer. Een zaaloptreden moet een twee-eenheid zijn tussen artiest en begeleider. Als ik samen met wereldkampioen goochelen Fred Kaps optrad bepaalde ik met mijn pianospel de spanningsopbouw van zijn trucs. Ook als ik op het toneel zelf niet hoefde te spelen had ik een belangstellende houding naar zijn optreden. Wist precies op welk moment er wat ging gebeuren en speelde daar met mijn muziek op in.”
Joop Reynolds is vierentachtig jaar geleden geboren in de Bandoengstraat bij de Kanaalstraat als Joop van Vulpen. Na de HBS gaat hij naar het conservatorium en studeert piano. Studenten van het conservatorium mochten niet publiek optreden. “Ik wilde tijdens mijn opleiding graag schnabbelen in het lichte genre. Daarom een artiestennaam aangenomen. Ik heb gekozen voor de naam Reynolds omdat dat de uitvinder was van de ballpoint. Dat als tegenhanger van de vulpen.”
Talloze artiesten begeleidt hij met optredens door het hele land. Bekende namen als Corry Brokken, Mieke Telkamp, Therese Steinmetz, Conny Vink, Lee Towers, Willeke Alberti, Conny van den Bosch, Toby Rix, Jan Blaazer, Johnny Kraaykamp, Rijk de Gooyer enzovoort. “Ik had een grote auto, een Mercedes met een aanhanger. Artiesten en begeleiders verzamelden bij mij thuis in Overvecht voor we vertrokken. Mary, mijn vrouw maakte broodjes voor onderweg. Vooral met Johnny en Rijk was het altijd dikke pret. Die konden voor een voorstelling al flink innemen. Daarom ging er soms tijdens hun optredens wel eens iets mis. Ik zelf lette op niet teveel te drinken. Drank is een valkuil voor veel artiesten.”
Joop Reynolds achter de piano bij een optreden van de conferencier Jan Blaaser. Foto: archief Reynolds.
Het was een vrolijk maar vooral ook uiterst intensief artiestenbestaan. “In de zestiger en zeventiger jaren begeleidde ik soms wel vier of vijf artiesten op een dag. Elke keer op een andere locatie. Vaak ’s morgens vroeg vertrekken en ’s nachts laat thuiskomen. Een voordeel in die tijd was dat je goed kon plannen omdat er nog geen files waren.”
Als pianist had Joop Reynolds een grote bekendheid in de artiestenwereld. Was als freelancer ook veelal op afroep beschikbaar. “Impresario Lou van Rees belde me om de beroemde Franse zangeres Josephine Baker te begeleiden. Ze zou zelf haar muziek meenemen. We maken een afspraak om twee uur voor het optreden te repeteren. Komt ze een uur te laat en blijkt ze geen muziek bij zich te hebben. Grote paniek dus. Uiteindelijk is het een swingende avond geworden. Ik had de muziek niet nodig want het waren hele bekende liedjes. Ze was me bijzonder dankbaar.”
Reynolds was ook componist. Voor Wim Meuldijk schreef hij alle muziek van de alom bekende Pipo de Clownliedjes. Eenentwintig jaar lang luisterden alle Nederlandse kinderen om zeven uur voor het slapengaan naar de Pipo de Clown slaaptune van Joop Reynolds.
Oudere Utrechters herinneren zich de sfeervolle pianomuziek in restaurant Noord Brabant aan het Vredenburg. “Ik speelde altijd op momenten dat er Jaarbeurs was en veel mensen van buiten in de stad waren. Dan traden er ook zangers en zangeressen op. Mensen stonden buiten in de rij om binnen te komen. Een geweldige sfeer”, vertelt Reynolds met een twinkeling in zijn ogen. “Ik werkte jarenlang zeven dagen per week. Dat betekende dat ik op hoogtijdagen nooit ’s avonds thuis was. Voor mijn vrouw was dat wel moeilijk. Vakantie was er nooit bij. We hadden wel een vakantiegevoel als ik speelde op het cruisschip ‘Willem Ruys’ en mijn vrouw dan mee mocht.”
Het bestaan als freelancer en artiestenbegeleider was onzeker in de zestiger en zeventiger jaren. “Ik verdiende maar zo’n vijftig gulden per optreden”, verzucht Reynolds. “Dat was een groot verschil met de artiesten die soms wel tweeduizend gulden verdienden. Maar omdat ik veel gevraagd werd hadden we een redelijk inkomen.”
De situatie verandert echter voor Reynolds in de jaren zeventig als steeds meer artiesten ervoor kiezen om een tape met pianomuziek mee te nemen naar hun optredens. “Zo spaarden ze dan vijftig gulden uit. Een vreselijk teleurstellende ervaring met mensen waar je jarenlang alles voor gedaan hebt. We zaten daarna soms dagen te wachten op een telefoontje. Ik heb toch ervoor gekozen om als freelancer door te gaan en geen vaste baan aan te nemen. Gelukkig bleven veel artiesten me trouw. Met sommigen heb ik nog contact.”
Joop Reynolds is geboren en getogen Utrechter. Hoewel minder bekend bij het grote publiek krijgt hij als virtuoos pianist landelijk grote waardering van zijn collega’s. “Ik gaf altijd prioriteit aan optredens voor Utrechtse bedrijven als de Jaarbeurs, de Spoorwegen, AMEV, Politie, Brandweer enzovoort. Een hoogtepunt in mijn leven was dat het legeronderdeel de ‘Polar Bears’ erkenning kreeg als bevrijders van Utrecht in de Tweede Wereldoorlog. Ik heb me daar nu al zestig jaar intensief voor ingezet. Nu staat er een beeld van een ijsbeer in het park Hoogeland als herinneringsmonument.”
De ouderdom komt met gebreken. Reynolds’ gezichtsvermogen en gehoor gaan achteruit. Zijn afscheidsoptreden was dit jaar op 29 april in de Schouwburg tijdens de lintjesregen. Zelf kreeg hij al een paar jaar eerder een koninklijke onderscheiding en van de stad de Maartenspenning. In Utrecht heeft men gelukkig begrepen welk een groot pianist en componist de stad heeft voortgebracht.
Terug